de cavia’s

 

De Caafjes    laatst bijgewerkt 5 jan 2013

6 juni 2010; Ook de 3 broertjes Cavia hebben het naar hun zin. Ze zitten bij het nijntjeskoppel Rakker en Feline. Hier zaten ze eerder ook al bij gematched op ons oude adres. Ze krijgen binnenkort wel hun eigen hok met uitloopren. 

25 juni 2010;  De caafjes hebben nu weer een eigen hok. De uitloopren staat in delen klaar om gemonteerd te worden. Rakker en Feline hebben hun verblijf weer lekker voor zichzelf. 

1 augustus 2010; De buitenren is opgezet en de caafjes kunnen nu naar buiten. Ze durven alleen nog niet goed. Ik help ze voorlopig even door ze op te pakken en buiten te zetten.

15 augustus 2010; We zijn 2 weken verder en de broertjes cavia genieten van het buitenleven als nooit tevoren. Zoals ze nu meteen naar buiten komen hebben ze eerder nooit gedaan. Zo gauw we ’s morgens de schuif open zetten springen ze letterlijk naar buiten., Het trapje dat ik gemaakt had gebruiken ze niet eens. Geweldig leuk om te zien,.. en ’s avonds gaan ze met de kippen op stok. Ze gaan echt van zelf naar binnen als het begint te schemeren.  

Zaterdag 9 oktober; Vandaag wordt het caviavrouwtje “Kiki”, bij ons  afgegeven. Deze cavia zat al 2 jaar in een kooi bij de familie van een mevrouw die wij bij de Doggie-Walk van enkele weken geleden hadden ontmoet. Ze vroeg of wij nog plek hadden voor een cavia. We hebben vervolgens het oude caviaverblijf van onze 3 broertje in orde gemaakt. Het was beschadigd bij de verhuizing.  

Ik heb er een nieuw dak op gemaakt. Nu met dakpannen die van onderen geïsoleerd zijn met glaswol. Het verblijf is nu nog beter bestand tegen de winterkoude die eraan staat te komen. Een nieuwe trappetje en luikje ervoor zodat ze naar buiten kunnen met een rennetje aan de voorkant. Omdat dit arme vrouwke al 2 jaar alleen zit, en geen (enkel) diertje alleen moet zitten volgens ons, nemen we meteen contact op met Caviaopvang ‘t KUUFKE in Limbricht. Clarina belt met de vraag of we nog even langs mogen komen voor een koppeling.

Het is 13.00u en ze zijn geopend tot 14.00u. Ze lopen echter al achter op schema dus wordt het voor hen toch later dan 2 uur. We mogen nog met Kiki op bezoek komen om haar te koppelen aan een maatje. We zoeken natuurlijk een gecastreerd beertje (mannetje). We geven aan dat we geen enkele voorkeur hebben wat betreft kleur. Het zou wel fijn zijn als het om een korthaar gaat. Aangezien de caafjes bij ons buiten- en dus eventueel door het natte gras of modder lopen, zou een langharige cavia te vaak vies worden. Niet fijn dus.

De mevrouw van de opvang heeft een hoop parate kennis en ervaring. Ze helpt ons en Kiki heel goed. Ze knipt ook nog even haar nageltjes. Ze heeft een mooi, jong beertje voor Kiki in gedachten. Hij is pas van juni 2010, dus pas een kleine 4 maandjes oud. Ze vertelt ons eerst het verhaaltje dat bij “Juan”, want zo heet deze kerel, past. Guan blijkt een Cuy te zijn, of in ieder geval een ‘kwart’ Cuy. Een Cuy is een cavia die in zuid Amerika voorkomt. In vroegere tijden gefokt voor hun vlees. (Ze worden wel 3x zo groot als een ‘gewone’ cavia.) Ze hebben wel 6 of 7 teentjes per pootje en worden een stukje groter en in ieder geval langer dan een Europese cavia. Het fokken met Cuy’s is alweer een nieuwe trend, helaas. Waarom helaas? Helaas omdat de Cuy over het algemeen een stuk schuwer is. Waarschijnlijk doordat ze in de basis nog teveel wildinvloed hebben. Je kunt je voorstellen dat cavia’s met teveel wildinvloed zich erg schuw gedragen in de kooi. Wat dan een deceptie is voor de nieuwe eigenaar(tjes). Wat dan misschien wel de reactie:”Mama die cavia is helemaal niet leuk” als gevolg heeft. Het gevolg laat zich raden.

Maar goed, de koppeling van Juan en Kiki verloopt heel goed. Juan vraagt netjes of hij achterop Kiki mag, en Kiki vindt dit zo netjes dat Juan even mag kijken hoe mooi Kiki’s rug is. Kiki is trouwens hele mooie oranje gladhaar. Juan is wit met en bruin neusje, een typische langere, smalle Cuy-neus zoals we nu weten.

 Guan links, Kiki rechts.

We krijgen nog wat extra papieren informatie mee en kopen nog een zak extra lekkere ‘groenmelange’ (met berkenblad , gedroogde appel etc,.). We  nemen het kersverse koppeltje mee naar huis en geven ze een lekker plekje in hun nieuwe buitenverblijf. We zijn blij dat Kiki na 2 jaar eenzame opsluiting eindelijk een mooi Cuy-beertje heeft waar ze mee kan knuffelen.

15 januari 2011;

Op 14 januari is Siem, een van de drie broertjes, op ongeveer 4 jarige leeftijd overleden. De zware winter is hem fataal geworden. De 2 andere broertjes, Stef en Seppie, maken het goed.

We hadden al enkele weken een cavia-dametje op de reserveringslijst staan. We konden haar nog niet plaatsen omdat de caafjes bij ons, buiten verblijven. De gereserveerde cavia was gewend binnen te zitten, in de woonkamer. Aangezien het al weken vriest konden we deze cavia, ‘Vlekje’ genaamd nog niet plaatsen.

Afgelopen week is de dooi ingevallen en de temperatuur steeg zelfs tot 12 graden boven nul. De 14e hebben we Vlekje nog in de late avond opgehaald. Op zaterdag de 15 heb ik haar gekoppeld aan Guan en Kiki. Dit verliep vrij snel en zonder problemen. 

 Vlekje linksvoor en Guan en Kiki achterin de blauwe bak.

Op maandag 14 nov 2011 is Stef, het laatste broertje van Seppie overleden. Hij werd 4 1/2 jaar oud. We zijn dan ook direct op zoek gegaan naar nieuwe vriendjes voor Seppie. De winter komt eraan en de nachten worden koud. Op marktplaats bood een mevrouw haar cavia’s aan wegens beëindiging van de hobby. Dus op woensdagmiddag zijn we gaan kijken en we keerden al gauw met 2 langharige caviadames huiswaarts. We hebben hen Marietje en Sophietje gedoopt. Uiteraard zijn de dagen erna een gewenningsperiode maar in het weekend van 19 en 20 nov is het drietal al zover aan elkaar gewend dat ze bij elkaar in het nachthokje tegen elkaar aankruipen.

Seppie is in zijn nopjes. Hij heeft nog nooit met een vrouwtjes cavia samen gezeten, en nu mag hij maar liefst met 2 mooie dames samenwonen.

links Sophietje, rechts Marietje

 9 maart 2012; op vrijdagmiddag 9 maart is het tijd voor de verzorgingsronde van onze beestenboel, met vers water, hooi en de verschillende bakken voervoorraad maak ik de ronde. Als ik bij cavia-afdeling 1 kom kijk ik of alle 3 de cavia’s binnen zijn. Seppie is binnen, Marietje gaat het trappetje op, maar Sophietje zie ik niet 1,2,3… Ik open het nachthokje en,… ben met stomheid geslagen. WAT IS DIT,..Sophietje kijkt me aan,.. maar zij is niet de enige..

Nog 4 oogjes kijken me aan. Ik kan het niet direct bevatten. Jonkies? 2 stuks kijken me aan,. 2 stuks zijn dood geboren zo te zien,…maar,..Is er iemand in onze tuin geweest? Heeft er iemand caviababies bij ons gedumpt? Seppie is toch gecastreerd?

Om dit verhaal te verduidelijken; zo’n 4 jaar geleden adopteerden we 3 caviabroertjes, Siem, Stef en Seppie, (10 maanden oud) uit een caviaopvang (die dik een jaar geleden is opgeheven overigens). Deze 3 broertjes zijn altijd bij elkaar gebleven. Totdat Stef op 14 nov 2011 overleed. (Siem overleed het jaar ervoor). Omdat ieder diertje een maatje nodig heeft werd er gauw gezocht naar een maatje voor Seppie. Dit werden Marietje en Sophietje. Maar omdat iedere opvang of asiel al zijn of haar beestjes castreert of steriliseert, waren wij er altijd ‘zeker’ van geweest dat de 3 broertjes dus ook gecastreerd waren. Zo geschiedde het dat de nieuwe caviadames met een gerust hart aan Seppie werden gekoppeld.

Terug naar vandaag; in een van de twee doodgeboren caafjes is Seppie duidelijk te herkennen. Tegen alle logica in vragen we ons toch af of Sophietje niet zwanger was toen we haar hebben geadopteerd. We kunnen onze eigen stomheid immers niet direct accepteren :-(. Direct worden de boeken erop nageslagen; “Draagtijd en geboorte: Na een draagtijd van 59 tot 74 dagen, gemiddeld 68 dagen, worden één tot zes jongen geboren.” Aangezien we de dames inmiddels langer dan 3 maanden hebben moet Seppie wel de vader zijn. Wat een stommelingen zijn wij zeg. niet iedere opvang castreert haar dieren dus, of misschien is het destijds niet gedaan omdat ze met 3 broertjes bij elkaar zaten. We kunnen ons ook geen van beiden herinneren of er ten tijde van de adoptie over het castratieverhaal gesproken is. We kunnen ons wel voor onze kop slaan.

Verderop in de tekst van het geraadpleegde caviaboek het volgende; “Cavia’s kunnen zich snel vermeerderen en zijn bovendien vroegrijp. De vouwtjes kunnen al met 28 tot 35 dagen drachtig worden en mannetjes kunnen zich al met 60 tot 75 dagen voortplanten. Wanneer u geen nakomelingen wenst, dan moet u de mannetjes en vrouwtjes tijdig scheiden. De snelle vermeerdering wordt veroorzaakt doordat de dieren zo snel geslachtsrijp zijn , maar ook door het feit dat de caviamoeder al na 105 minuten tot 13 uur na een afgesloten geboorte alweer krols wordt en gedekt kan worden.”  Gezien dit feit, hebben Seppie direct apart gezet.

Senior Seppie, bijna 5 jaar oud, toch al een mooie leeftijd voor een cavia wordt papa. Hoe stom wij ook zij geweest en hoe vaak wij ook blijven herhalen dat je NIET moet fokken en geen dieren in een winkel moet kopen (sowieso meestal impulsaankopen) hebben we nu zelf ongewenst jonkies rondlopen. Hoewel we over dit feit verdrietig zijn, mag het niet onopgemerkt blijven dat deze kleine volmaakte wezentjes geweldig zijn om te zien. Ze worden direct na de geboorte drooggelikt door de moeder en zijn dan een volwaardige mini-cavia. Cavia’s zijn nestvliedend, d.w.z. direct klaar om rond te lopen, te klimmen etc. Ze blijven echter niet lang zo schattig klein want al met drie maanden is een Cavia volwassen. 

Direct na de ontdekking van onze kleine wondertjes, die we Ren en Stimpy hebben genoemd, hebben we op Marktplaats gezocht voor een 3e caviahok. We hebben er ook gelijk een gevonden en zondag gaan we het ophalen. Het hok waar ze nu inzitten is grrot genoeg voor 3 cavia’s , maar niet voor 5 stuks. Daarbij komt nog dat het zeer waarschijnlijk is dat Seppie ook Marietje bezwangerd heeft. Mocht dit zo zijn dan houden we ons hart vast dat het geen grote worp wordt,… (2 tot 6 jongen is gemiddeld,. maar 10 kan ook!!)

 misschien ten overvloede,.. 🙁

 11 maart 2012;

2e hands hok gehaald om de mannen van de vrouwtje te scheiden zodat er niet meer nakomelingen volgen. Pap gaat apart zitten met Ren en Stimpy.

24 april 2012;

De mannetjes hebben af en toe ruzie, de jongens beginnen al te puberen zeker en papa Seppie moet af en toe orde op zaken stellen. afgelopen week is een van onze nijntjes overleden. Hierdoor kunnen we nijntje Nasi aan nijntje Sjorske koppelen, zodat die weer een koppel vormen en er op deze manier een konijnenhok leeg komt. Dit hok is groter dan het caviahok. Ik plaats de caviamannen om naar het vrijgekomen hok zodat ze meer ruimte hebben en elkaar beter uit de weg kunnen gaan.

30 april; De caviamannen doen het goed in het grote konijnenverblijf en maken geen ruzie meer.

25 mei; Guan de Guy/caviamix, het beertje van Kiki en Vlekje is na een ziekbed overleden.

6 december; Papa cavia Seppie die nu rond de 6 jaar moet zijn, is overleden. Hij heeft van een mooi leventje in de buitenlucht mogen genieten en de deugniet moest wel nog even voor nazaat zorgen. Nou daar heeft hij dan ook extra van mogen genieten. Hij laat ons 2 mooie zonen na 🙂

21 december; Kiki dood gevonden. Het meisje leek klem te zitten tussen twee bakken, aar of dit de oorzaak is, is me niet duidelijk.

29 december; Met Vlekje naar caviaopvang ’t kuufke gegaan om een nieuw maatje voor haar te vinden. Het wordt het gecastreerde beertje Silas. ’t Kuufke, waar we eerder ook al Guan hadden opgehaald is een geweldige opvang met een grote staat van dienst als het gaat om het opvangen EN herplaatsen van huisdieren, niet alleen cavia’s maar ook konijnen, degoe’s, chinchilla’s, ratten etc,.. Ga er gerust eens een kijkje nemen. (www.kuufke.com) Het is geweldig om te zien hoe de cavia’s samenleven in de opvang van het Kuufke. Geinspireerd door deze grote groep cavia’s hebben we thuis eerst Silas en Vlekje in hun verblijf gezet, maar de dag erna ook Marietje en Sophietje gekoppeld aan Vlekje en Silas. Ze zitten nu dus met zijn viertjes in het grote verblijf.